Poloniaren eta Euskal Herriaren arteko Adiskidetasun Egunak

Marek Kieś — pertsonak elkartzen dituen munduarekiko jakin-mina

Beste kulturekiko nire irekitasuna hizkuntzak ikasiz, bidaiatuz eta jendea ezagutuz garatu zen. Poznańeko Adam Mickiewicz Unibertsitatean graduatu nintzen; Halle-Wittenbergeko Martin Luther Unibertsitatean ere ikasi nuen, eta AEBetako Estatu Departamentuaren bekadun gisa, irakasleentzako ikastaro batean parte hartu nuen New Yorkeko Columbia Unibertsitatean. Esperientzia horietako bakoitzak erakutsi zidan zenbat ikasi eta jaso dezakegun elkarrengandik, jakin-minez eta irekitasunez ezagutzen dugunean elkar.

Israelek eta Euskal Herriak leku berezia dute nire bihotzean: haien kulturak, historiak eta, batez ere, jendeak. Bi lekuetako ikastetxeekin urte luzez izandako lankidetza adiskidetasun iraunkor bihurtu da. Adiskidetasun horiei esker, lehen urrun zeuden lurraldeak hurbil bihurtu dira, aurpegi ezagunez, oroitzapen partekatuez eta topaketa goxoz beteta.

Maitasun hori eta beste kulturak ezagutzeko poza ikasleen belaunaldi berriekin partekatzen saiatzen naiz. Mundua ezagutzeak haientzat beste pertsonak ezagutzea ere esan nahi izatea nahiko nuke: haien hizkuntza, esperientziak eta bizitzari begiratzeko modua.

Pozik handiena ematen dit topaketa hauei esker gazteek ausardia hartzen dutela, mundura irekitzen direla eta mugaz gaindiko adiskidetasunak sortzen dituztela ikusteak, enpatia, elkarrekiko errespetua eta ulermena ikasten dituzten bitartean.

Cecilio Erazquin — Poloniaren aspaldiko laguna eta haren kulturaren sustatzailea Euskal Herrian

Ceciliok Poloniarekiko eta poloniar kulturarekiko zuen interesa gure ikastetxeen lankidetza hasi baino askoz lehenago sortu zen. Poloniako Herri Errepublikaren garaian ere bisitatu zuen gure herrialdea, bertako jendea, ohiturak eta eguneroko bizitza ezagutuz. Poloniako sukaldaritza bereziki gustuko du; mahai baten inguruan ere hitz egiteko eta elkarrekin une goxoak igarotzeko aukera ugari aurkitzen dugu.

Urte askotan, Ceciliok konpromisoz lan egin du Polonia Euskal Herriko ikasleei eta biztanleei hurbiltzeko. Bere esperientziak partekatzen ditu, gure kultura ezagutzera animatzen du jendea, eta euskal gazteen belaunaldi berriek gure herrialdea bertatik bertara ezagutzeko aukera ematen duten trukeak antolatzen laguntzen du. Haren ekarpena ez da topaketak antolatzea bakarrik: Poloniarekiko eta poloniarrekiko estimu iraunkorra ere eraikitzen du. Urteetako lan pazientziazko horrek estereotipoak gainditzen eta herrialdeen arteko distantzia pertsonen arteko hurbiltasun bihurtzen laguntzen du.

Elkartzen gaituen elementuetako bat Polonian zein Euskal Herrian dagoen tradizio katolikoa da. Ondare partekatu horrek hurbileko ohiturak eta balioak aurkitzen laguntzen digu, eta, aldi berean, gure kulturen arteko desberdintasunak jakin-minez ezagutzen.

Cecilio dela eta, gazte askorentzat Polonia aurpegi ezagunen, abegikortasunaren eta berriz itzultzeko gogoa pizten duten adiskidetasunen lekua bihurtzen da. Haren konpromisoak leku berezia du gure ikastetxeen lankidetzaren historian, irakasle eta koordinatzaile gisa, baina baita gure herrialdearekiko estimua besteei helarazten dakien pertsona gisa ere.

Haren konpromisoak bi norabideetan eragiten du: Cecilio dela eta, Euskal Herria, haren kultura eta jendea ezagun eta hurbil bihurtu dira Kołobrzegko gure komunitatearentzat, eta, proiektu eta ekitaldi partekatuen bidez, Mendebaldeko Pomeraniako publiko zabalagoarentzat ere bai. Horrela, urteak daramatza gure eskualdeen artean zubi bat eraikitzen, poloniarrei euskaldunak ezagutzen eta euskaldunei Polonia ezagutzen lagunduz.

Gure adiskidetasunak badu alde gozo bat ere. Cecilioren alabak azukre-zorrotxoak biltzen ditu eta, familiak kontatzen duenez, munduko mota horretako bildumarik handienetako bat osatu du. Denborarekin, Marek ere zaletasun horrekin bat egin zuen, munduko hainbat txokotara egindako bidaietan zorrotxoen bila. Keinu txiki hori gure familiak lotzen dituen beste hari goxo bat bihurtu zen. Batzuetan, adiskidetasuna proiektu handi partekatuen bidez kontatzen da; beste batzuetan, bidaia urrun batetik ekarritako azukre-zorrotxo txiki baten bidez.