Dni Przyjaźni Polsko-Baskijskiej

Marek Kieś — ciekawość świata, która łączy ludzi

Moja otwartość na inne kultury dojrzewała dzięki nauce języków, podróżom i spotkaniom z ludźmi. Jestem absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; studiowałem również na Uniwersytecie Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze, a jako stypendysta Departamentu Stanu USA uczestniczyłem w kursie dla nauczycieli na Columbia University w Nowym Jorku. Każde z tych doświadczeń uczyło mnie, jak wiele możemy od siebie nawzajem otrzymać, gdy poznajemy się z ciekawością i otwartością.

Szczególne miejsce w moim sercu zajmują Izrael i Kraj Basków — ich kultura, historia, a przede wszystkim ludzie. Wieloletnia współpraca ze szkołami w obu tych miejscach przerodziła się w trwałe przyjaźnie. Dzięki nim odległe wcześniej kraje stały się bliskie, pełne znajomych twarzy, wspólnych wspomnień i serdecznych spotkań.

Tą miłością i radością odkrywania innych kultur staram się dzielić z kolejnymi pokoleniami uczniów. Chciałbym, aby poznawanie świata oznaczało dla nich również poznawanie drugiego człowieka — jego języka, doświadczeń i sposobu patrzenia na życie.

Największą radość daje mi widok młodych ludzi, którzy dzięki tym spotkaniom nabierają odwagi, otwierają się na świat i nawiązują przyjaźnie ponad granicami, ucząc się przy tym empatii, wzajemnego szacunku i zrozumienia.

Cecilio Erazquin — wieloletni przyjaciel i promotor Polski w Kraju Basków

Zainteresowanie Cecilia Polską i polską kulturą zaczęło się na długo przed współpracą naszych szkół. Odwiedzał nasz kraj jeszcze w czasach PRL, poznając jego mieszkańców, zwyczaje i codzienne życie. Szczególną sympatią darzy polską kuchnię — również przy wspólnym stole znajdujemy wiele okazji do rozmów i serdecznych spotkań.

Od wielu lat Cecilio z zaangażowaniem przybliża Polskę uczniom i mieszkańcom Kraju Basków. Dzieli się własnymi doświadczeniami, zachęca do poznawania naszej kultury i współtworzy wymiany, dzięki którym kolejne pokolenia młodych Basków mogą osobiście poznać nasz kraj. Jego zasługą jest nie tylko organizowanie spotkań, lecz także budowanie trwałej sympatii do Polski i Polaków. Ta cierpliwa, wieloletnia praca pomaga przełamywać stereotypy i zamieniać odległość między krajami w bliskość między ludźmi.

Jednym z elementów, które nas łączą, jest katolicka tradycja obecna zarówno w Polsce, jak i w Kraju Basków. To wspólne dziedzictwo pomaga nam odnajdywać bliskie sobie zwyczaje i wartości, a zarazem z ciekawością poznawać różnice między naszymi kulturami.

Dzięki Ceciliowi Polska staje się dla wielu młodych ludzi miejscem znajomych twarzy, gościnności i przyjaźni, do których warto wracać. W historii współpracy naszych szkół jego zaangażowanie zajmuje szczególne miejsce — jako nauczyciela i koordynatora, ale również człowieka, który swoją sympatię do naszego kraju potrafi przekazywać innym.

Jego zaangażowanie działa również w drugą stronę: dzięki Ceciliowi Kraj Basków, jego kultura i mieszkańcy stali się dobrze znani i bliscy naszej społeczności w Kołobrzegu, a poprzez wspólne projekty i wydarzenia — także szerszemu gronu odbiorców w województwie zachodniopomorskim. W ten sposób od lat buduje most między naszymi regionami, pomagając Polakom poznawać Basków, a Baskom — Polskę.

Nasza przyjaźń ma także słodki wątek. Córka Cecilia kolekcjonuje saszetki z cukrem i, jak opowiada jej rodzina, zgromadziła jedną z największych takich kolekcji na świecie. Z czasem Marek włączył się w tę pasję, wypatrując saszetek podczas swoich podróży po różnych zakątkach globu. Ten drobny gest stał się kolejną serdeczną nicią łączącą nasze rodziny. Bo czasem o przyjaźni opowiadają wielkie wspólne przedsięwzięcia, a czasem — mała saszetka cukru przywieziona z dalekiej podróży.